Op de website ‘Wynia’s Week’ verscheen 1 februari jl. een stuk van mijn hand over de AfD: ‘Hoe gevaarlijk zijn zij nou eigenlijk?’ Daarin schreef ik niet honderd keer ‘fascisme’ met uitroeptekens dus kwamen er wat reacties binnen bij hoofdredacteur Syp Wynia. Links- en rechtsgekkies heb je overal, maar het betrof hier ook historici en Duitsland-kenners. Of ik mijn stuk wilde aanpassen.

Door Tom Zwitser

Mocht Eva Vlaardingerbroek een merk zijn geweest, dan had ze vandaag flink kunnen cashen. De Volkskrant zond haar huisrenegaat, Hassan Bahara, op haar af om een stuk te produceren met wederom louter rancuneus geklets, verdachtmakingen, losse associaties en dwarsverbanden die uitsluitend tussen Hassans linker en rechterhersenhelft plaatsvonden.

Naarmate de herverkiezing van de Amerikaanse president Donald Trump in 2020 nadert zijn er eigenlijk nog maar twee verschillende versies van de werkelijkheid ‘in tact’ – zou je kunnen zeggen. Vergelijkbaar met wat er in 2016 is gebeurd, is er wederom sprake van een ‘twee films op één scherm’ situatie (naar het blog-artikel van Trump-kenner Scott Adams, hier te lezen).

Door Marijn Poels

Mijn aangeboren temperament komt het dichts in de buurt van wat je politiek gezien ‘links liberaal’ zou noemen. Ik ben creatief, open en breng mijn tijd graag door in chaos. Zo was ik een aantal jaar geleden voor een film in Congo tussen de muggen en rebellen op zoek naar een Rwandese missionaris die vrouwen naailessen gaf. Ik kookte ’s avonds een schildpad die maar niet gaar wilde worden en dacht: wat doe ik hier?! Maar in structuur kun je geen structuur ontdekken, en op slippers kun je best een berg beklimmen ontdekte ik.