Op de website ‘Wynia’s Week’ verscheen 1 februari jl. een stuk van mijn hand over de AfD: ‘Hoe gevaarlijk zijn zij nou eigenlijk?’ Daarin schreef ik niet honderd keer ‘fascisme’ met uitroeptekens dus kwamen er wat reacties binnen bij hoofdredacteur Syp Wynia. Links- en rechtsgekkies heb je overal, maar het betrof hier ook historici en Duitsland-kenners. Of ik mijn stuk wilde aanpassen.

Er zullen ongetwijfeld wel een paar bibliotheken (van de nu nog maar zevenhonderd) openblijven in Nederland. Waar anders moeten transgender-dragqueens hun voorleesmiddagen houden voor kleuters? Vooral in kleine gemeenten verdwijnen tal van sociale voorzieningen: sport, muziekscholen, jeugdhonken, las ik. Terwijl, daar is kleinschalige verbinding juist het hardst nodig. 

Je wilt constructief protesteren, je wilt gehoord worden en resultaten bereiken. Je hebt meer dingen te doen, een gezin te onderhouden, een sociaal leven te leiden. Ook jij hebt geen oneindig geduld. Je wilt ook niet onsportief zijn, de hakken in het zand zetten, er slecht op staan voor je omgeving. De demonstraties met je collega’s zijn een middel tot een doel, en je wilt geen kwaad bloed zetten. Dus het Landbouwcollectief schuift namens jou aan bij Mark Rutte en de Minister van landbouw, Carola Schouten voor een ontbijtje. Een dag later staat er in de Telegraaf: ‘akkoord bereikt tussen kabinet en landbouworganisaties.’

Door Tom Zwitser

Mocht Eva Vlaardingerbroek een merk zijn geweest, dan had ze vandaag flink kunnen cashen. De Volkskrant zond haar huisrenegaat, Hassan Bahara, op haar af om een stuk te produceren met wederom louter rancuneus geklets, verdachtmakingen, losse associaties en dwarsverbanden die uitsluitend tussen Hassans linker en rechterhersenhelft plaatsvonden.