‘Merkel laat haar masker vallen,’ schrijft CDU-kenner en critica Vera Lengsfeld, na het bericht dat Angela Merkel het hoofd van de Duitse Inlichtingendienst, Hans Georg Maaßen wil laten gaan. Die Welt bericht dit maandag op basis van informatie uit regeringsbronnen. Die laatsten hebben het nieuws bevestigd noch ontkend.

Advertisements

Het Europees Parlement. Van buiten letterlijk de toren van Babel, van binnen net een koelbox – witte wanden, ijzig licht, het aantal sterren op de blauwe vlag geeft aan dat het er flink veel kouder dan -18 graden is. Om warm te blijven moet er dus flink geapplaudisseerd worden. Zoals gisteren, toen de vertegenwoordigers met 448 tegen 197 stemmen besliste om Hongarije te straffen voor, kortgezegd, ‘het breken van de EU-regels’. Hongarije kan daarmee het stemrecht in de Raad verliezen. 

De Afd in Berlijn brengt woensdag via Twitter een “nieuwe fake video” naar buiten waarop te zien zou zijn hoe geflyerd wordt op straat terwijl een blanke man achter een zwarte man aanloopt. In Duitsland is al dagen, sinds de dodelijke mesaanval in Chemnitz, waarna duizenden inwoners de straat op gingen, onrust over het gevaar van extreem-rechts. De inlichtingendienst gaf aan geen bewijs voor ‘hetzjagten’ te hebben gevonden, zoals door Angela Merkel – in strijd met andere verklaringen – werd beweerd. 

De Duits-Macedonische politica, juriste en activiste Zana Ramadani (Skopje, Yugoslavia, 1984) schreef het boek ‘Die verschleierte Gefahr – Die Macht der muslimischen Mütter und der Toleranzwahn der Deutschen‘ (Het gesluierde gevaar – de macht van moslimmoeders en de tolerantiewaanzin van de Duitsers). Ramadani groeide op in een streng islamitisch gezin waar ze weinig vrijheid kende maar ontpopte zich tot een geëngageerde pleitbezorger van vrouwenrechten. Zo onderbrak ze een keer een uitzending van de tv-finale van Germany’s Next Top Model. Maar Ramadani verwierf vooral bekendheid in Duitsland met haar weigering islam te ontzien in haar maatschappij- en religiekritiek. 

Nou, dan doe ik het maar, dan kunnen de redacties van de grote Nederlandse kranten weer op tijd aan de vrijmibo beginnen, aan het eensgezinde gekeuvel met kaasblokjes, voordat ze van het staatspropaganda-infuus afgaan en voldaan en zorgenvrij het weekeind kunnen inwalzen vol met Netflix en linkse vrienden.

‘Post-comedy’ is het nieuwe liefdeskind van het naar mainstream overgeslagen postmodernisme in cultuur en media. Grappen zijn ‘subjectief’, en zolang er geen ‘consensus’ is over ‘wat grappig’ is, is ‘drama’ (emoties, pijnlijke ervaringen, storytelling) vanwege ‘marktwerking’ wenselijker en bovendien makkelijker over een groot publiek – dat niet gekwetst mag worden – uit te storten.

This recent letter from a concerned citizen was written to German politician and publicist Vera Lengsfeld (1952) and published on her website. Lengsfeld was a prominent civil rights activist (put under Stasi-observations) in former East Germany. More recently she was the initiator of ‘Die Gemeinsame Erklärung 2018’ – the ‘Joint Statement 2018’ – where she and about six dozen other German intellectuals called for law and order at the borders and an open debate without fear about mass-immigration in Germany. It was signed openly by over 165.000 people (from all walks of live) and presented to the government – but quickly framed as ‘far-right’.