Die moeizame pogingen om dader tegenover slachtoffer te zetten in Nederlandse strafzittingen laten me elke keer weer een beetje wanhopen. Zoals we zagen bij de moordenaar van Anne Faber en andere emotioneel zware zaken, is er dan altijd de ‘spijt’-vraag. Of moet ik zeggen, de spijt-éis?

Er zullen ongetwijfeld wel een paar bibliotheken (van de nu nog maar zevenhonderd) openblijven in Nederland. Waar anders moeten transgender-dragqueens hun voorleesmiddagen houden voor kleuters? Vooral in kleine gemeenten verdwijnen tal van sociale voorzieningen: sport, muziekscholen, jeugdhonken, las ik. Terwijl, daar is kleinschalige verbinding juist het hardst nodig. 

Op de dag dat alle ogen gericht zouden moeten zijn op de zojuist ‘verkozen’ EU-voorzitter Ursula von der Leyen, die het zelfbeschikkingsrecht van natie-staten zegt verder te willen inperken, wordt er in de media alweer de zoveelste zinloze meltdown en onzin verkondigd over de “racistische tweets” van Trump. Ik vraag  me inmiddels serieus af of we het nog wel over dezelfde persoon hebben.