Het is de hoogste tijd dat we ons realiseren dat de linkse tijdgeest op zoek is naar een vlam in de pan. Als ik uitga van de situatie in Duitsland is links (openlijk gesteund door Merkel) zich aan het opmaken voor een fysieke confrontatie, zó ontzettend verwerpelijk, stom en unfassbar vinden ze het dat in Oost-Duitsland mensen niet stemmen zoals zij. Ik geloof inmiddels dat ze hopen dat de ‘nazi’s’ daar (waar ze door geobsedeerd zijn) zullen beginnen met knokken zodat ze zich (eindelijk!) kunnen uitleven op die vijand die buiten ‘het Goede’ staat, buiten het politiek correcte ideaal dat links zich steeds fermer tegen de borst drukt uit een totaal onvermogen naar zichzelf te kunnen kijken. Of anderen for that matter.

De woordvoerder van Donald Trump, de altijd kalme Sarah Sanders, ging hier gisteren in op de ‘vraag’ (eis) van een CNN-journalist, Jim Acosta, die vindt dat het niet teveel gevraagd is dat Sanders zegt wat hij wil horen. ‘Is de pers de vijand van het volk?’ (Trump had dit eerder al ontkend).

Even leek het er vorige maand op dat Horst Seehofer geschiedenis zou schrijven door bondskanselier Angela Merkel op de ideologische knieën te krijgen. Het zou hoog tijd zijn om de druk op de migratiediensten, ontevreden burgers en het beeld van ‘alleskunner’ Duitsland te versoepelen. Meer controle op migratie, op ‘het onrecht’ (Seehofer) dat miljoenenmigratie meebrengt. ‘Een pas op de plaats,’ zoals politici dat altijd zo mooi zeggen als het over minder gevoelige zaken gaat. 

Hij zal wel niet tot stand komen, die nieuwe wijziging van de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb). Want de Raad van State wijst het af (“past niet in de wetssystematiek van de wet”) en ik vermoed dat PVV, FvD en de christelijke partijen weinig moeten hebben van symboolwetgeving die het beschermen van een persoon tegen discriminatie op grond van ‘geslachtsexpressie’ – een toestand die strikt genomen kan wisselen van moment tot moment en afhangt van de ‘perceptie’ van anderen – tot prioriteit maakt.