‘Genade!’ Veel meer kon ik niet uitbrengen na twee dagen lezen in het afgelopen week verschenen en nu al bejubelde boek van de Britse journalist en schrijver Douglas Murray: The Madness of Crowds: Gender, Race and Identity. In zijn show, don’t tell uiteenzetting van het mainstream geworden Social Justice activisme, waarin de alomvattende ‘matrix van onderdrukking’ velen in een staat van gekte, opwinding en wanhoop hebben gebracht wordt nergens de ‘madness’ als zodanig beschreven.

‘We went from free speech to ‘being nice’ to a full blown inquisition’

I learned a new word today, from this 1993 book on free speech: bluenose. A bluenose is a ‘person who advocates a rigorous moral code’ (Merriam Webster). They are the puritans of the past and the social justice warriors of 2018. Coincidentally I also came across an article about how lying freezes your nose: Researchers at the University of Granada found that when a person lies, “the temperature of the tip of the nose drops between 0.6 and 1.2 ºC, while that of the forehead rises between 0.6 and 1.5 ºC.”

Vandaag kondigde bondskanselier Angela Merkel na 18 jaar voorzitterschap van de CDU aan een “hoofdstuk af te sluiten”, zich niet te kandideren in december en geen volgende termijn als bondskanselier te ambiëren. Hoewel ze haar kroon nog draagt, is de geest uit de fles. De Duitse media reageren dan ook zichtbaar opgelucht, en maken weinig nuances in de berichtgeving: “ze gaat weg”, “een zucht van verlichting door Duitsland”, etc.

De Duits-Macedonische politica, juriste en activiste Zana Ramadani (Skopje, Yugoslavia, 1984) schreef het boek ‘Die verschleierte Gefahr – Die Macht der muslimischen Mütter und der Toleranzwahn der Deutschen‘ (Het gesluierde gevaar – de macht van moslimmoeders en de tolerantiewaanzin van de Duitsers). Ramadani groeide op in een streng islamitisch gezin waar ze weinig vrijheid kende maar ontpopte zich tot een geëngageerde pleitbezorger van vrouwenrechten. Zo onderbrak ze een keer een uitzending van de tv-finale van Germany’s Next Top Model. Maar Ramadani verwierf vooral bekendheid in Duitsland met haar weigering islam te ontzien in haar maatschappij- en religiekritiek. 

Dit interview verscheen eerder op ThePostOnline op 26 juni 2017.

“Mijn carrière verliep eigenlijk dramatisch”. De Amerikaanse feministe en professor in de Geesteswetenschappen en Mediastudies Camille Paglia (New York, 1947) is de meest onbevreesde en beruchte feministe in de Verenigde Staten. “Een dissidente feministe”, noemt ze zichzelf.