#11 Loosdrecht, het epicentrum van de asieloorlog

Gisteravond was ik bij mij om de hoek, in Loosdrecht. Bij het oude gemeentehuis dat nu dienst doet als tijdelijke noodopvang voor asielzoekers. Of misschien moet ik zeggen het oude gemeentehuis dat nu dienst doet als plek om alle frustraties en woede op af te reageren, én als plek om (via de media) als bewijsstuk in te brengen voor de rol van “extreem-rechtse” groeperingen in de verdere escalatie van spanningen in dit land. Loosdrecht is het epi(sch)centrum geworden van de ‘asieloorlog’.

Iets voor negen uur werd er door een groep jongens en mannen vuurwerk over het hek gegooid (vlakbij waar ik stond), ook richting de begroeiing voor het pand dat binnen een paar seconden vlam vatte. De beelden gaan inmiddels de wereld over. In alle talkshows gisteravond werd er over gesproken.

Politici hebben hun afschuw al uitgesproken, en ook vandaag zullen de pagina’s en airtime gevuld zijn met kreten van afschuw, bezorgdheid en waarschuwingen. Als ik dan één belangrijke observatie over de avond mag delen met jullie: deze ‘asieloorlog’ en de vertrouwenscrisis die er achter schuil gaat, gaat niet meer uitonderhandeld worden. Die mensen in Loosdrecht zijn niet meer ‘om te praten’, niet meer onder de indruk van wat er gezegd en geschreven wordt.

Ze hebben een band gesmeed met elkaar, na drie weken avond aan avond samenkomen. Dat voel je, dat merk je. Dit gaat niet over extreem-rechtse groeperingen. De vuurwerkgooiers waren lokale inwoners, jonge gastjes die later de wijk in renden en verder gingen met rotjes afsteken. Die de ME inmiddels uitdagen en het spelletje zijn gaan meespelen.

Waarom ik daar was? Om de voor de hand liggende reden: ik schrijf over deze zaken, ik maak een podcast en ik wil weten wat er speelt. Toen de ME busjes arriveerden ben ik op afstand gaan staan. Even heb ik kunnen ervaren hoe snel zo’n situatie kan omslaan. Het is ook goed om er te staan om feit van fictie te kunnen onderscheiden. Verschillende getuigen hadden het over asielzoekers die achter de ramen keel-doorsnij-bewegingen maakten. Dat zou de aanleiding voor de brand zijn geweest. Omdat die getuigen niet allemaal naast of bij elkaar stonden is de kans dat dit verzonnen is niet zo groot. Het is niet achteraf verzonnen.

Dit verandert natuurlijk niets aan de maatschappelijke veroordeling die zal volgen op de actie van de relschoppers. Maar het is ook niet onbelangrijk genoeg om weg te laten. En wat deze burgemeester ook zal besluiten in de komende dagen, ik zie dit niet meer goedkomen met deze opvang. Zowel de veiligheid van de asielzoekers als die van de omwonenden is niet meer te waarborgen.

Het lont in dit sociaal-maatschappelijke kruitvat zal steeds opnieuw aangestoken worden. Tenzij er iets fundamenteel verandert. En ik denk en vrees dat de overheid hier aan zet is. Hoe graag Den Haag ook ziet dat we elkaar (weer) bij de les gaan houden.

Fijne woensdag!