Bij Eva Jinek zat gisteravond een Correspondent kameraad van de staat, Maite Vermeulen. In de uitzending, die volledig in het teken stond van het downplayen van de asielcrisis, passen dit soort ‘journalisten en experts’ uitstekend. Bij de Correspondent zijn ze namelijk heel bedreven in het uitleggen hoe het écht zit. Niet hoe het zit, maar écht. Ze blinken uit in van die tenenkrommende ‘we nemen je even mee’ want ‘het zit anders dan veel mensen denken’ verhaaltjes. Van ‘de meeste mensen deugen’ tot ‘de asielcrisis is een gevoel, en dat gevoél moeten we wegnemen’.
Het is journalistieke esoterie. Al die zwevers en betweters (met opperdeuger Rutger Bregman als posterboy) etaleren steevast een soort bovennatuurlijke, verborgen kennis waarin wetenschap, cijfers en feiten als magische stopverf dienen om de gedroomde idealen bij elkaar te houden. Waarbij de uiterlijke verschijningsvormen van de dingen (inclusief de gevoelens van mensen) een beetje om te lachen zijn. Zoals Vermeulen ook demonstreerde met haar vrolijke, zedelijke opgewektheid over de geruststelling die ze kwam brengen.
Dat we “overspoeld worden” (haar uitvergroting van wat mensen zeggen) door vreemdelingen is “een gevoel wat mensen echt hebben” maar strookt niet met “de cijfers”. De cijfers die vervolgens volgen zijn niet alleen onvolledig maar ook helemaal niet geruststellend. Dat Nederland geen koploper immigratie is (“wat veel mensen denken”), maar op de dertiende plaats van de internationale ranglijst staat, dient ze op als bewijs dat het wel meevalt. Dat die lijst van het percentage asielzoekers een weergave per 1000 inwoners is, gaat ze aan voorbij. De bevolkingsdichtheid van Nederland weglaten is manipulatief. Het gaat immers ook en misschien vooral wel om de leefruimte die er voor inwoners is. Die leefruimte ís het probleem.
Migratiespecialist Maite Vermeulen over de asielinstroom: “Mensen hebben het gevoel alsof ze overspoeld worden. Dit is niet gebaseerd op cijfers.”
De cijfers liegen er niet om. In de afgelopen 10 jaar (2016-2025) zijn er netto 410.000 tot 430.000 asielzoekers, inclusief… pic.twitter.com/O9ymiG9Sth
— Strijder124 (@Strijder124) May 18, 2026
Ik heb goed nieuws voor iedereen die hier een heel ongemakkelijk gevoel bij krijgt, ook al weet je misschien niet precies waarom. Ongemak is namelijk een gezonde reactie. De kijker is hier namelijk een target in een gaslighting tactiek. Overheden, en de kameraden die er voor werken, doen aan gaslighting door systematisch de realiteit van burgers te verdraaien, feiten te ontkennen of te minimaliseren, en mensen te laten twijfelen aan hun eigen waarneming. Dit gebeurt vaak via staatsmedia, officiële communicatie en politici. De DDR had er een heel handboek voor: “Zersetzung”. Je maakt mij niet wijs dat die methoden na de val van de muur begraven en vergeten zijn. Zeker in onze tijd, met alle communicatiemiddelen en onze ontvankelijkheid voor ‘de juiste houding’ is gaslighting populairder dan ooit.
Het doel is meestal macht behouden via het narratief, kritiek afzwakken of de publieke opinie sturen. Het is heel effectief, niet zozeer in het ‘rechtzetten’ van de feiten, maar om mensen letterlijk te ontregelen en gek te maken. Als de ‘experts’ zeggen dat de lucht groen is, en het gras blauw, en je hoort dat maar vaak genoeg, dan ga je op den duur aan je eigen waarneming twijfelen. In de film “Gaslight” (waar de term vandaan komt) zien we dit gebeuren binnen een liefdesrelatie. Ingrid Bergman wordt door haar man onterecht beschuldigd van triviale zaken die haar uiteindelijk tot waanzin drijven. Ze gaat in haar eigen schuld geloven.
Het bewijs hiervoor zien we ook elders. De missie van Maite Vermeulen is volgens de website van de Correspondent: “een stem geven aan de mensen die de prijs voor onze welvaart betalen, en de systemen die ongelijkheid in stand houden blootleggen.” Ze studeerde “Liberal Arts & Sciences aan University College in Utrecht en Conflict, Security and Development aan King’s College in Londen”. U weet wel, waar Sigrid Kaag ook studeerde, maar toen Thierry Baudet daar eens een opmerking over maakte liep ze boos weg uit de Tweede Kamer.
————-
Enfin, Vermeulen kwam dus om mensen een stem te geven die de prijs voor onze welvaart betalen. Dan bedoelt ze neem ik aan de half miljoen vluchtelingen en asielzoekers die we in tien jaar hebben binnengehaald en die met 1000 man per week aan nieuwe aanwas, die stem komen versterken. En die asielzoekers, die betalen voor onze welvaart. Niet andersom, nee zij betalen de prijs. Of u even knettergek wilt worden. Of u even op uw hoofd wilt gaan staan en dit normaal wilt vinden. Weet je wat een hoge prijs heeft? Meegaan in de waanzin van Vermeulen.
Wil je deze artikelen mogelijk maken en mijn werk steunen? Doe dat gemakkelijk via dit linkje of de button hieronder. Dank!



