‘Vaccinverplichting’: het is begonnen met vingerwijzen

“De media en fop-intellectuelen van deze tijd verkiezen de dictatuur van de gezondheid boven een menselijke samenleving waarin risico’s bij het leven horen”

Om in tijden als deze nog een beetje mijn oriëntatiegevoel op orde te houden en in gedachten even weg te zijn uit het verder prima functionerende en florerende Nederland (*ironieteken*) lees ik dagelijks wat er zoal in Duitsland wordt gezegd en gedicteerd over de coronacrisis. In de eerste weken van die crisis hield ik daar de statistieken bij, samen met een vriend die veel van die dingen weet. Na vier weken sloot ik gillend van onmacht alle ‘research’ tabblaadjes op mijn computer en werd van ellende maar een ‘wappie’. (Wakkere Alternatieve Persoon Praat In Eerlijkheid).

Naast de bestudering van cijfertjes en de belangenafwegingen was er immers ook het verlangen naar consistentie en houvast: wat is het doel? Maar de plannen werden gekker en de doelen verschoven. Een beetje zoals de minutenwijzer op een klok. Alleen als je goed keek zag je de wijzer lopen, maar wie niet actief meekeek zag alleen dat het af en toe ineens vijf minuten later was. En vijf minuten later, dan was dát de tijd. Met al haar nieuwe regels, plichten en vage vergezichten. Nu zijn die vergezichten inmiddels al meerdere vaccins.

‘Doe het nou maar gewoon’

De tijd op de klok waar we in de laatste weken van het jaar geacht worden te kijken is die van de vijf voor twaalf retoriek. Vergelijkbaar met de onheilsberichten over klimaat, bijvoorbeeld vooraf aan het sluiten van het klimaatakkoord in juni 2019, wordt met het plotseling beschikbare vaccin het ‘nu of nooit’ gevoel geïnjecteerd. Letterlijk. Het gaat alleen dit keer niet over torenhoge duurzaamheidsubsidies waarmee we generaties opzadelen met schulden en een kerkhof aan belachelijke windmolens en zonnepanelen, maar over de final blow: het mensenoffer. ‘Doe het nou maar gewoon.’ En: ‘geef je over’, zoals ik op de omslag van tijdschrift Psychologie las.

Met offer bedoel ik de psychologische overgave aan de doodscult, het idee dat we bang voor het leven moeten zijn en dienstbaar aan rotsblok Aarde. Van verlossing kan verder geen sprake zijn. ‘Reset your brain, we’re gonna go-hoho insane’, aldus een populair liedje van twintig jaar geleden.

Zo wordt dat natuurlijk niet gebracht. Maar zo: de kans, beste burger, dat u er met het vaccin op vooruit gaat in gezonde levensjaren kent veel onzekerheden (die we verder uit de berichtgeving houden), maar in ieder geval is er een kans dat die kans nog beter is dan de 99,7% overlevingskans die u toch al had bij het oplopen van covid-19. Ter vergelijking: we weten natuurlijk niet echt of we de planeet met drie graden (of lokaal 0,00006 graden) kunnen laten afkoelen, maar alles is beter dan de kans op een horrorscenario, namelijk dat met gewoon doorleven, blijven nadenken en het leefmilieu vrijwillig op orde houden het niet gegarandeerd, honderd procent goed afloopt met ons! Beste burger, u mag dit gek vinden, maar dát ligt dan aan u!

Media en artsen noemen ongevaccineerden ‘gevaar voor samenleving’

De mens mag geen seconde rust meer kennen. Onder die hoogspanning begint nu het onvermijdelijke vingerwijzen, de dehumanisering van critici en als we niet oppassen de chaos die daarachter op ons wacht. Van “vrijwillig vaccineren” gaan we in luttele maanden, weken, dagen en uren naar: deporteer de weigeraars!

Overdreven? Sinds de officiële beschikbaarheid van het covid-19 vaccin is er een duidelijke verschuiving van toon. Laat ik met Duitsland beginnen en dan de Nederlandse opvattingen bespreken, want de mate van synchroniciteit in deze kwestie fascineert me. De plaatsvervangend hoofdredacteur van BildNikolaus Blome, zei deze week dat hij “de gelegenheid wil aangrijpen om uitdrukkelijk te vragen om sociale nadelen voor al diegenen die vrijwillig afzien van vaccinatie. Moge de gehele republiek met de vinger naar hen wijzen.” Pardon? Peter Heinz, voorzitter van de Duitse vereniging van ziektekostenverzekeraars in Rheinland-Pfalz roept deze week op tot massale vrijheidsbeperkingen voor niet-gevaccineerde mensen. “Ongevaccineerden zijn een gevaar voor de samenleving en mogen daarom niet dezelfde rechten krijgen.”

Met behulp van de vertrouwde, gezaghebbende logica van ‘wij en zij’ velden Heinz, Blome (en vele anderen die het in de commentaren met hem eens waren) meteen hun morele oordeel over de mensen die de oproep tot vaccineren niet willen gehoorzamen. Horen de mensen die zich niet willen laten vaccineren niet meer bij Duitsland? Is dat wat hier bedoeld wordt? Waar en wanneer zagen we dat nog meer?

Tegenstanders van keuzevrijheid zijn ontmaskerd

Vaccinatieplicht, corona-, klimaat- en Europapolitiek: grote delen van het politiek-mediale staatsapparaat hebben zich compleet afgesneden van inhoudelijke argumenten en gezonde scepsis. In de plaats daarvan hebben ze zoals bij elk onderwerp dat de gemoederen bezighoudt het deugpantser van de hogere moraal aangetrokken. Of ze in die moraal geloven is eigenlijk irrelevant maar de extreme polarisering die er het gevolg van is, is een belangrijk middel in het behouden van de heerschappij. Waartoe zij zich blijkbaar scharen.

In dagblad Trouw kwam hoogleraar gezondheidsrecht Martin Buijsen afgelopen winter op de proppen met de stelling “vaccineren zonder dwang zal niet gaan”. In de vorm gegoten van liefdevolle dwang uiteraard, alsof er zoiets bestaat. De bekende ‘je staat wel in je recht maar wij vinden jou verwerpelijk’ houding. Terwijl het natuurlijk precies andersom is. Mensen hun rechten en juridische status ontnemen is in ieder geval verwerpelijk. “Je mag een naald in je arm weigeren,” zegt Buijsen, “maar dat individuele recht zal in de campagne tegen corona moeten wijken voor het collectieve doel: immuniteit.” Hij vindt dat we moeten nadenken over “gradaties van aandringen op inenting”. Want “ook als er keuzevrijheid is kunnen er sancties volgen op weigering van deelname aan een vaccinatieprogramma”.

De facto is er dan geen keuzevrijheid, de voorvechters van gedwongen behandeling, vaccinatie en opname lijken dat alleen te bevatten in hun hekel eraan. In hun redenatie (en gezien hun loskoppeling van elke ratio, want wanneer is er dan ‘immuniteit’?) zou je zo iedereen die welk onwenselijk gedrag ook vertoont tot aanpassing moeten dwingen.

‘Wees niet zo Nederlands!’

Vervolgens noemt hij voorbeelden van verplichte inenting van Duitse kinderen tegen mazelen, alsof dat hetzelfde is, alsof deze haastklus rond covid-19 geen vragen mag oproepen, geen wenkbrauwen laat fronsen in de medische wereld. Maar Buijsen vindt het legitiem om mensen de toegang tot sociale voorzieningen te weigeren als ze geen vaccin nemen. Noemt het doorgeschoten individualisme dat mensen aarzelen. En hoewel hij het grondrecht van lichamelijke integriteit erkent is het “echt Nederlands om daar veel gewicht aan toe te kennen.”

Kom, wees niet zo Nederlands! Wees vooral niet verstandig in het besef dat er zonder vrijheid überhaupt geen veiligheid bestaat.

Stuitend is de onwetendheid en wellicht kwade opzet bij Buijsen, die of een klap van de molen heeft gehad of zich net als velen door zijn peers heeft laten overhalen verkooppraatjes te houden in plaats van wetenschap te bedrijven. Hun hoofdboodschap is dat klassieke vrijheidsrechten moeten sneuvelen voor ‘het recht op gezondheid’. Je ziet steeds dit patroon bij de fop-intellectuelen van deze tijd. De dictatuur van de gezondheid is in hun ogen te verkiezen boven een menselijke samenleving waarin risico’s bij het leven horen (spoiler alert: in de gezondheidsdictatuur zullen de risico’s eerder toenemen: vreemde handen en belangen aan het bed schaden per definitie de gezondheid van het individu, want het collectief moet gered!)

Tot mijn grote opluchting benoemen ook mensen uit het medische veld dit dwaze fenomeen. Neem neuroloog Jan B. Hommel die in een blog spreekt van “academische kakkerlakken”. Hij verwijst naar een artikel in de Volkskrant van de filosofen Roland Pierik en Marcel Verweij die hij “exponenten van middelmaat carrièristen op zoek naar geld” noemt. Hommel:

Beiden vertonen een lachwekkend maar vooral ook ontstellend en verontrustend gebrek aan kennis van de stand van de wetenschap met betrekking tot het SARS-CoV-2 virus in hun artikel in de Volkskrant. Dat hindert deze twee vermeende academici echter geenszins in hun hijgerige drang naar aandacht en erkenning van hun zelfbenoemde wijsheid en expertise.  Zo stellen zij het volgende: Het is goed te rechtvaardigen dat gevaccineerden meer mogelijkheden krijgen dan niet-gevaccineerden. En met een vaccinatieplicht heeft dit al helemaal niets van doen.”

Pierik en Verweij zeggen verder:

In deze coronatijd hebben we een morele verantwoordelijkheid elkaar te beschermen tegen verdere uitbraken en besmetting met de ziekte. Op dit moment nemen we die verantwoordelijkheid door: geen handen schudden, afstand houden, mondkapje dragen, afzeggen van grote evenementen, testen en in quarantaine gaan als iemand dichtbij is blootgesteld, en soms een lockdown. Sommige van deze maatregelen worden afgedwongen, op basis van wetgeving en argumenten die ruime steun kregen in het parlement, ook van Wilders en Krol. De vrijheidsbeperkingen liggen dus primair in deze breed gesteunde beschermingsmaatregelen tegen covid-19.”

In de woorden van Hommel laat dit een “ontstellend gebrek aan kennis en inzicht” zien. Want, zegt Hommel, “het probleem is helemaal niet het gegeven dat er maatregelen genomen zijn, of genomen moesten worden, maar het gegeven dat de maatregelen niet onderbouwd, niet goed onderbouwd of helemaal niet onderbouwd zijn met wetenschappelijk bewijs, maar alleen genomen zijn op basis van politiek opportunisme.”

Precies dit punt verraadt de intellectuele luiheid die ik een vorm van gepantserd vingerwijzen noem. Een serieuze opmaat naar anti-wetenschappelijke, strikt ideologische en egoïsme gedreven samenleving waarin extreme polarisatie de drijfveer is. Daarom mag het over opportunisme niet gaan, over de grondwet die in de prullenbak gaat, over de enorme schade aan bedrijven en mensen die lijden onder de beperkingen. De toon is dat er goede mensen zijn die meedoen en slechte mensen die dor hout roepen, kort gezegd. En de goeden zijn onaanraakbaar, hebben altijd gelijk en zijn gevrijwaard van nadenken en kritiek.

Wat Pierik en Verweij zeggen is moreel verwerpelijk, zo niet een verachtelijk standpunt, zegt Hommel nog, “gezien de letter en de geest van Artikel 1 in de grondwet, die het volgende vermeldt: “Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan”.”

Hij noemt het “angstaanjagend en huiveringwekkend dat deze twee vermeende en zelfbenoemde ‘intellectuelen’ dit standpunt in een ‘kwaliteitskrant’ durven uit te dragen.” Bijna net zo huiveringwekkend als de dubieuze rol van tv-viroloog Ab Osterhaus in het hele verhaal. Een man die eind 2018 ineens 5,6 miljoen euro op zijn bankrekening kreeg, vervolgens eerst ontkende dat het te maken had met vaccin-gerelateerde verdiensten en later, in een interview met Follow the Money toegaf dat het opbrengsten uit aandelenverkoop waren. Uit een bedrijf dat (indirect) veel winst maakt op de ontwikkelingen van vaccins. Osterhaus tegen FTM: ’Dan kun je zeggen: ja, u bent wetenschapper, het is u verboden om aan commerciële activiteiten mee te doen. Maar is het niet gewoon mijn burgerrecht om dat te mogen doen?’

De term burgerrechten vallen nergens anders meer in onze samenleving behalve hier, dat is al opvallend. Want Osterhaus heft met hetzelfde enthousiasme waarmee hij de wereld aan covid vaccins (en Mexicaanse griep vaccins) wil helpen de vrijheid, en ‘burgerrechten’ van mensen op. Of pakt die hen eerst af door alarmisme te kweken en worst case scenario’s als grondslag voor overheidsbeleid te pushen, om later die vrijheid onder voorwaarden terug te willen geven, middels zijn product. Niemand in medialand trapt op de rem, niemand wijst hem de deur. Het is immers allemaal zijn burgerrecht!

Ik kan nog meer uitspraken erbij pakken waar je broek van afzakt maar het punt is hopelijk duidelijk. In sneltreinvaart is net als bij al die andere polariserende onderwerpen die ons land verscheuren het vaccin nemen tot de “wij” gaan behoren en de aarzelende partij tot de “zij”. Terwijl het waarschijnlijker is dat het precies andersom ligt. Ik geef het nog een maand en we zitten muurvast in de zoveelste zwartmaak operatie die slechts de heerschappij van de irrationelen, opportunisten, zwendelaars en machtswellustelingen moet veiligstellen. En op dat altaar wordt iedereen gegooid die niet bereid is de meest inhumane fratsen uit te halen. Met elkaar en met zichzelf. Gooi de samenleving open, ontmasker het verraad en reset de wereld op onze eigen voorwaarden. Met of zonder vaccin. (Dit artikel verscheen eerst op TPO, 13 december 2020 en is aangepast op de actualiteiten)