Krijgen de Duitse boeren hun roekeloze regering op de knieën?

Chaos op het gebied van mestregulering, nieuwe eisen aan dierenstallen die binnenkort elk jaar zullen veranderen – en nu moeten Duitse boeren miljarden opofferen voor het mislukte financiële beheer van de huidige ‘Stoplicht’coalitie. Dit drijft zelfs de meest goedmoedige boer naar de barricades, zoals we deze week overal kunnen zien.

Sinds maandag 8 januari leggen tienduizenden boeren in heel Duitsland het werk even neer, voor zover dat kan, om te protesteren tegen het afbraakbeleid van de regering Scholz, die de agrarische sector opoffert om de begroting rond klimaatbeleid en Oekraïne rond te krijgen. En dat moeten we letterlijk nemen. Want toen het verhogen van het schuldenplafond eind vorig jaar niet lukte (de regering werd teruggefloten door het Consititutionele Hof die de bedachte constructie waarbij geld uit het Coronafonds werd overgeheveld ongrondwettelijk verklaarde) werden de boeren er onmiddellijk uit gepikt om de rekening te betalen. Om het huishoudboekje rond te krijgen. 

Zonder uitzondering berichten de mainstream media (ook in Nederland) foutief over de grieven van de boeren. Er wordt gesproken over “subsidies die worden ingetrokken”, maatregelen die dan vervolgens “weer van tafel” zouden zijn. Maar de pijn zit helemaal niet in het niet langer ontvangen van “cadeautjes” van de overheid, dat is slechts beeldvorming. Het gaat duidelijk om creatief woordgebruik, en bureaucratische trucjes, die moeten verhullen dat boeren veel meer belastingen zijn gaan betalen. Kort gezegd: als je al overheid de belastingen in tien jaar tijd verdubbelt en je geeft boeren en industrie een compensatie, bijvoorbeeld een vrijstelling van de Kfz-belasting (wegaccijns), terwijl je ondertussen doorgaat met die verhogingen, dan geef je slechts (een fractie) terug wat in de eerste plaats redelijkerwijs niet afgepakt had mogen worden. 

Dat boeren in Duitsland tegen afschaffing van ‘brandstofsubsidies’ zouden protesteren is, zoals gezegd, onjuist. Dat is een hele oppervlakkige, onvolledige en manipulatieve redenering, die bijdraagt aan het beeld dat boeren voordeeltjes willen die voor anderen niet gelden. Dit idee vindt steun in de wijze waarop met name de Groenen (nu in de regering samen met de liberalen en de sociaal-democraten) in Duitsland over de boeren spreken, alsof zij er de oorzaak van zijn dat de sfeer in het land “verhard”, omdat zij niet “saamhorig” de noodzakelijke veranderingen zouden willen doorvoeren (een beproefde truc, die we ook uit Nederland kennen). Robert Habeck, sinds 8 december 2021 minister van Economie en Klimaat en tevens vicekanselier in het kabinet-Scholz, zei daarover eerder deze week: 

“Er circuleren oproepen met fantasieën over omverwerping. Er worden extremistische groeperingen gevormd en etnisch-nationalistische symbolen uitgedragen. Op beelden van vorig jaar was zichtbaar dat dit gebeurde.” 

Niets is minder waar. Maar de reflex van de klimaatideologen is en blijft om gewone, hardwerkende mensen rechts-radicaal gedachtegoed aan te wrijven. Het verschil echter met de uitsluiting (destijds) van corona-critici, anti-immigratie politici, islam-critici en AfD-kiezers is dat dit frame niet meer werkt. Het hoofd van de Duitse politievakbond, Rainer Wendt, maakte deze week korte metten met het “boosaardige geframe” van hardwerkende mensen. “Het gaat om een legitiem protest, en van geweldsfantasieën is nergens sprake”, sprak Wendt in een televisie-uitzending. Dit is een belangrijke breuk met voorgaande jaren, toen media nog volop meededen met het zwartmaken van overheidscritici. Met de boeren lijkt daarin een grens bereikt.

Hoe zit het nu met die belastingen? Op de website Interessante Tijden is een uitvoerig overzicht te vinden van de werkelijke lastendruk waartegen de Duitse boeren (het land heeft er 250.000) protesteren. Ze protesteren tegen die afschaffing van een teruggaaf van CO2-belasting van 21,5 cent per liter op 47 cent Energiebelasting per liter diesel, maar alleen omdat ze van die teruggaaf inmiddels afhankelijk zijn geworden door een algehele stijging van lasten.. Daardoor moeten ze per boerenbedrijf dertienduizend euro per jaar meer belasting betalen. Het gaat om de Agrardieselvergütung, die Duitse boeren concurrerend moest houden. Daarnaast staat de vrijstelling van Kfz-belasting (wegaccijns) op de tocht vanwege ‘het klimaat’. Wetenschapsjournalist Rypke Zeilmaker: 

“Die teruggave maatregel is een manier om de Duitse boeren met hun al hoge productiekosten op de Europese markt concurrerend te houden. Vergelijk het met de concurrentiemaatregelen die ook de Nederlandse regering geeft aan haar eigen staatsbedrijf Schiphol, door kerosinegebruik van accijns te ontlasten.”

De Duitse overheid oefent dus enorme macht uit op wie er wel en niet winstgevend kunnen zijn, wie er wel en niet moeten betalen voor dat ‘klimaat’, de Duitse Energiewende in het kort. Lange tijd konden de meeste Duitsers nog redelijk leven onder die stijgende druk, maar de rek is er bij de oosterburen helemaal uit. Ze zijn immigratie-, Oekraïne- en klimaatmoe. Maar waar de industrie nog kan verkassen naar het buitenland (wat ook massaal gebeurt) hebben boeren die opportunistische, of gewoon realistische optie niet.

Hoe impopulair de huidige regeringscoalitie is, wordt door bondskanselier Scholz in feite zelf duidelijk gemaakt. Hij laat zich weinig zien in de media en publieke ruimte. In zijn steeds zeldzamer wordende optredens lijkt het alsof hij met stomheid geslagen is. Daarnaast komt minister van Economische Zaken Robert Habeck volgens velen “warrig en depressief” over in zijn selfie-video’s.

De minister van Landbouw, Cem Özdemir, werd deze week geconfronteerd in het programma van “Maybrit Illner” op de ZDF waar een sombere stemming heerste. De interviewster vroeg hem: in hoeverre is de politiek verantwoordelijk voor het feit dat de AfD zulke aantallen heeft?” ‘Natuurlijk is het haar schuld’, gaf Özdemir toe. Misschien werd er wat veel gemoraliseerd vanuit de overheid, zei hij ook. Het klonk allemaal niet erg doortastend. Alsof de onrust in het land vooral voor de bewindspersonen zelf heel naar en zielig is. Deze houding is natuurlijk voor elke regering desastreus.

“Ich nehme mal ein Beispiel aus meinem Bereich: ich bin Vegetarier.”#Oezdemir bei #illner 😅😅
Talkshow über #Bauernproteste ohne Bauern. Morgen wieder Unverständnis und Krokodilstränen darüber, dass die Wahrnehmung eines Kulturkampfes Stadt gegen Land stattfindet. pic.twitter.com/mvcbhJvQzs

— Matthias Wirth (@MatthiasWirth2) January 11, 2024

Krijgen de boeren de regering daadwerkelijk op de knieën? Nee, niet met deze protesten alleen. Maar de Duitse politiek en samenleving is, net als in Nederland, in een nieuw vaarwater beland. De macht profiteert niet meer van polariserende strategieën, en de angst bij mensen om op de AfD te stemmen of om zich uit te spreken tegen het huidige beleid is afgenomen. Daarnaast slaat de onvrede bij de boeren over naar de steden, naar hardwerkende gezinnen, arbeiders, jongeren én ouderen. De teneur in het hele land is: oppositie stemmen. Veel ouderen zullen overigens naar verwachting naar de onlangs opgerichte partij van voormalig inlichtingenchef Hans-Georg Maaßen, de WerteUnion, trekken. Deze nieuwe partij bestaat uit een groep oud CDU’ers die zich heeft afgesplitst, om het rechts-conservatieve geluid weer een kans te geven. Maaßen heeft daarbij een samenwerking met de AfD niet uitgesloten.

Het nieuwe vaarwater bedreigt de huidige macht, zoveel is zeker, de vraag is alleen welke strategie de gevestigde orde nu gaat kiezen, want een rechtse omwenteling (die nu in het oosten van Duitsland onafwendbaar lijkt) kan de globalistische, oorlogshongerige en klimaatverdwaasde elite zich natuurlijk niet veroorloven. Kniezen, al dan niet geveinsde zelfreflectie en warrige extreem-rechts verwijten kunnen een voorbode zijn van groter geschut. Denk aan een partijverbod van de AfD, een zoveelste nieuwe (verzonnen) crisis om de teugels te kunnen aanhalen. Daarbij vergeleken zou de uitsluiting en het gedemoniseer van rechts vanuit politiek en media kinderspel lijken.

Een gewond dier is een gevaarlijk dier, weten we. Daarom is het ook cruciaal dat de verandering van onderop komt, van binnenuit, vanuit een bewust besef en weten dat het anders kan en moet in het Westen. Omdat alleen zo angst en controledwang vanuit de macht geen vat heeft op de stemming in het land. De boeren hebben een belangrijk aandeel in deze ‘Moralwechsel’, in de stemmingswisseling, omdat ze beelden toevoegen aan wat veel mensen stiekem denken en voelen maar al lang niet meer met elkaar bespreken en delen. De boeren scheppen openheid en hun strijdkreet haalt mensen uit hun collectieve slaapstand. En zonder dat laatste is geen enkele financiële compensatie, verzachtende maatregel of toezegging vanuit de regering Scholz iets waard. Dan komt er verandering, hoe dan ook.