0
Items
€0,00
#2 Europese sekswetten: de illusie van totale veiligheid en gelijkheid moet onze intieme relaties gaan vervangen
30 april 2026
“Only yes means yes.” Alleen ja betekent ja, zegt de EU. “Al het andere is verkrachting”. Waar heeft u de afgelopen tijd allemaal geen toestemming voor gegeven wat wel een inbreuk op uw vrijheid was? Laten we daar maar niet te lang bij stilstaan.
Sex is only sex when consent is freely given, informed, and revocable at any time.
Everything else is rape.
Parliament is once again pushing for an EU-wide definition of rape centred on the absence of consent. pic.twitter.com/6kHNbVVRLd
— European Parliament (@Europarl_EN) April 29, 2026
Orwell heeft namelijk weer een nieuw hoofdstuk aan zijn boek ‘1984’ toegevoegd. Afgelopen dinsdag heeft het Europees Parlement met een grote meerderheid (447 voor, 160 tegen, 43 onthoudingen) een resolutie aangenomen die de Europese Commissie oproept om wetgeving voor te stellen voor een EU-brede definitie van verkrachting gebaseerd op het ontbreken van “freely given, informed en revocable consent“ (vrijwillig gegeven, geïnformeerde en herroepbare toestemming). Dit is het “only yes means yes”-model. Het komt er op neer dat verkrachting in de nabije toekomst kan worden bewezen door afwezigheid van een aantoonbare toestemming. Schriftelijk, dan wel anderszins. Ook kan de toestemming weer worden ingetrokken, dus is de daad van begin tot eind in feite “een verkrachting, mits…”
Vandaag zal ik in de uitzending bij Ongehoord Nieuws hier mijn reactie op geven. Ik stel me zo voor dat veel mensen vooral verbaasd zullen zijn. We weten dat de overheid elk aspect van ons leven wil juridificeren, maar toch. De politie parkeert nu letterlijk voor de slaapkamerdeur. En waar is dit een oplossing voor? Hoe worden vrouwen hiermee geholpen? Nou, niet. Ik moest gisteravond denken aan de Pride boten die binnenkort weer door de Amsterdamse grachten zullen varen. Seks is onderdeel van de publieke ruimte geworden. Het moet gevierd worden, het gaat over mensen hun identiteit en dat die moet worden herkend en erkend door anderen. ‘Pride’ is zelfs kandidaat om cultureel Unesco Werelderfgoed te worden.
Ik heb daar geen ‘ja’ tegen gezegd. Maar dat niet alleen. Ik kan er niet eens ‘nee’ tegen zeggen. Hoe zit dat eigenlijk?
Waarom zijn relaties tussen twee mensen een zorg van de Staat? Waarom zien we daarin een puriteinse, totalitaire en anti-seksuele controledrift van hedendaagse feminisme en bureaucratie? Waarom is de seksuele moraal in de publieke ruimte niet aan dergelijke knechting onderworpen?
We worden gedwongen te kijken naar een leren string op een boot, terwijl we binnenskamers in de meest ingewikkelde procedures verzeild zouden moeten raken. Dat geeft te denken. De bureaucratisering van relaties en seks is simpel te verklaren door de klassieke machtslogica. Maar die wordt ook door ideologie aangestuurd. Door het liberalisme. Het liberalisme is begonnen aan de vrijheid onszelf te vernietigen, op te heffen, uit te schakelen en daarmee te ‘bevrijden’.
Er bestaat een vrijheid om over elkaars grenzen te gaan als we ons in de groep bevinden (denk aan de Pride, de seksueel getinte ‘Gewoon bloot’ tv-programma’s, voorlichting op scholen, etc.). Omdat de grenzen van de groep er zijn om overtreden te worden, om het individu daaruit vrij te maken. Denk aan Christenen met name, aan hetero’s, aan blanke mensen. Die moeten opgaan in de geatomiseerde moraal van de enkeling zonder gemeenschap en norm.
Dat is het streven van “Yes means yes” regelgeving: culturele en ideologische uniformiteit. De EU is een project van convergentie. Nationale verschillen (in waarden, familie-opvattingen, genderrollen) worden gezien als obstakel voor een gemeenschappelijke Europese identiteit. Bureaucratisering van relaties helpt daarbij: het vervangt organische, culturele normen door uniforme, “evidence-based” regels uit Brussel/UNESCO/WHO.
In de slaapkamer vindt de laatste battle plaats. En dat is niet om (in de regel) een vrouw te beschermen tegen een man, om de overheid die taak te geven. Want het effect op die veiligheid zal nul blijken. Het infantiliseert vrouwen en negeert de biologische verschillen tussen man en vrouw. Het creëert meer angst en minder duidelijkheid tussen de seksen.
Dus wat is wel het doel? Mijn theorie is dat het seks betekenisloos moet maken, dat de relaties tussen mensen gemechaniseerd moeten worden. Schrijfster en feministe Camille Paglia zei het al: “Seks is geen contract, maar een chaotisch, Dionysisch gebeuren.” De illusies van totale veiligheid en gelijkheid moet die relatie vervangen.
————————————-
‘Opstaan met Sietske’ is een nieuwe rubriek op The Fire Online. Voor mensen die geven om hun ochtendhumeur, de dag niet laten verpesten door meteen in het nieuws te duiken, maar met een frisse gedachte en wending willen beginnen. Ik wel tenminste. Morgen weer een nieuwe ‘Opstaan’. Mis het niet. En doneer als je mijn werk wilt steunen, dank!
