1 Comment

  1. Niet te geloven. Wat een ontzettende misdadiger deze man.

    Inderdaad, elke dag beleven we weer een nieuw ‘hoogtepunt’ in deze surrealistische wereld… Weinigen hebben door wat er eigenlijk gebeurd, en dat is ook moeilijk want we maken er zelf deel vanuit – als de kikker in de bekende kookpot die langzaam verwarmd wordt.
    Maar het is on-ge-loof-lijk ontwrichtend wat hier gebeurd. Zo’n aflevering van Pauw, zo’n reactie van een ‘vriend’ zoals Theodor Holman die in zijn column beschreef laat het al zien. Wat er gebeurd is dat we langzaam maar zeker ‘gewend’ raken aan, niet meer opkijken van, niet langer protesteren tegen, accepteren dat… geweld, moord, doodslag, terreur. De schoft Sadikh Kahn heeft het gore lef gehad om het hardop te zeggen: “Wen er maar aan!”
    Het doet me denken aan gruwelijke beelden uit de oorlog: mensen in getto’s van Warschau, hun boodschappen doende terwijl op straat andere mensen liggen te sterven. Beelden uit de hongerwinter van lijken op straat. Anderen lopen eromheen, kijken niet op of om.

    Want dát gaat er van komen met ons – het menselijk adaptatie en absorptie vermogen is immers groot. Dáar gaan we heen – terug naar de zijnstoestand van de murw gebeukte kudde, deels angstig, deels gelaten, deels eieren voor zijn geld kiezend, deels proberend een persoonlijke moraal hoog te houden tegen beter weten in. Het voorland van mijn kinderen, ben ik bang.

    Een tijdje geleden postte ik op FB nog: “We worden geregeerd idioten.” Een poosje daarna: “We worden geregeerd door gevaarlijke gekken.” Vandaag moet ik constateren dat we geregeerd (en geregisseerd…) worden door MISDADIGERS. Pure criminelen, die ogenblikkelijk opgepakt en opgeborgen zouden moeten worden.
    We MOETEN uit die emmer.

Leave a Reply