‘Dat zei ik niet’ – Hoe links het idee van context vernietigt en met woorden aan de haal gaat

Als je spreekt over ‘verkrachters zijn dieren’, snapt iedereen dat verkrachters niet echt dieren zijn, maar dat we hun gedrag daaraan gelijk stellen. En zelfs dat is niet precies wat we bedoelen.

We willen de onmenselijke kant van verkrachters benadrukken. Want wat wij menselijk achten is anderen geen vreselijke dingen met opzet aandoen. Het is logica op inhoud.

Deze tweet is maar één voorbeeld temidden van vele mainstream mediaberichten over Donald Trumps uitspraak dat de zeer gewelddadige bende Mara Salvatrucha (afgekort MS-13) ‘dieren’ zijn. Daarmee noemt hij eigenlijk mensen ‘dieren’ – en dat maakt hem een ‘racist’. (Ter info, MS-13 is door de FBI aangemerkt als de gevaarlijkste bende in Noord-Amerika, met naar schatting 60.000 leden in de VS.)

Dat ‘eigenlijk’ hoefde er niet eens bij voor de politiek correcte haatbrigade. De drogreden staan hun ten dienste, niet de werkelijkheid:

  1. ‘Verkrachters en moordenaars zijn dieren.’
  2. Verkrachters en moordenaars zijn mensen.
  3. ‘Mensen zijn dieren.’

Voilà. Dat laatste is wat Trump volgens Liberal-ville heeft gezegd, want het volgt  logischerwijs uit stappen 1. en 2. Dat Trump mensen (minderheden) dus ‘dehumaniseert’ is een absurde argumentatie die slechts formeel en niet op inhoud klopt. Het Witte Huis hield gelukkig vol na de storm van kritiek, dat ‘dieren’ als term niet krachtig genoeg was.

Zulke veelvoorkomende, duizelingwekkende woordengoochelarij van links doet een rechtstreekse aanval op context, net als ook op humor, satire en simpele stijlfiguren als de overdrijving. Hoé je iets zegt, waar en tegen wie, doet er niet meer toe. Als er een web van syllogismen te weven valt, gebeurt dat. De uiteindelijke interpretatie eigent links zich toe, dat dan weer wel, zodat alles naar hun hand gezet kan worden.

Over verkrachting gesproken, vandaag lezen we in Trouw weer een context-gewelddadig artikel van filosoof Ger Groot, die kritiek van Wierd Duk op steeds meer islam in de openbare ruimte – gevierd door politici, pareert met: ‘Duk is een religiehater’. Uiteraard niet zonder zelf eerst christenhaat (althans naar zijn eigen maatstaven) aan de dag te leggen als teken van tolerantie, geeft hij les in secularisme in another space and time. Het punt voor Duk e.a. is echter niet dat mensen niet vrij zouden (mogen) zijn, maar dat de conservatieve, politieke islam van religie vooral een staatsaangelegenheid maakt. Dat kun je van het christendom niet beweren.

De aanval op context an sich is een aanval op de publieke ruimte. Je houdt alleen nog maar vorm en vormloosheid over, geen inhoud.

Bedoelt links dat Trump letterlijk een ‘nazi ‘is? Volgens hun regels wel. Maar als ik hard maak dat hij niet voldoet aan de definitie dan is het ineens niet meer ‘letterlijk’, dan is het een ‘bij wijze van spreken’. Het spreken met elkaar wordt onmogelijk gemaakt. De gewenste uitkomst bepaalt de context. Doel en middel zijn bij links per definitie psychologische oorlogsvoering.

Als filmmaker Eddy Terstal het in zijn manifest heeft over ‘Vrij Links’ en de zaken weer in begrijpelijke context wil zetten, maakt De Joop daar ‘bang links’ van. Kritiek op een ideologie is ‘islamofobie’, oorlog is vrede, slavernij is vrijheid, en ga zo maar door. Links lijdt massaal aan cognitieve dissonantie als gevolg van gefabriceerde logica.

Wat kan ik er nog meer over zeggen?

Leugens leiden tot genocide.

3 Comments

  1. Ik had weer wat vermoeiende dagen op de MSM.
    Over het mensen animals noemen;
    Ik heb 2 zonen, 19 en 21 jaar. Seculier opgevoed, met respect voor alles wat leeft en ademt, maar ook vol in het leven staand. Als ze ruzie hebben dan noemen ze elkaar soms homo. Beiden hebben homoseksuele mensen in hun vriendengroep en dat is niet eens noemenswaardig. Als ik vraag of die gozer die de vorige avond met vele anderen een biertje bij ons kwam doen wellicht homo is, dan lachen ze me uit en zeggen; die, die is zo homo als wat. Heeft dikke verkering met een andere jongen uit onze groep. ‘Homo’ is dus een scheldwoord, maar zonder haat t.o.v. die andere geaardheid. Zoals ik ze soms varken noem als ze na dezelfde bierbijeenkomsten de tafel hebben achtergelaten als de vloer van een bierkeet in Lutjebroek. Niemand in ons gezin haat varkens. Sterker nog; we vinden varkens übercool.

    Ik vond de preek van Michael Curry prachtig. Het ging over liefde en de kracht van het vuur van liefde en samenzijn. De god- en Jezusverwijzingen filter ik er dan probleemloos uit. Uiteindelijk was het een intiem samenzijn. Achter de voordeur van de kerk. Dat vooral!
    Het samenzijn kende vooral veel menselijkheid. Mannen en vrouwen zaten naast elkaar, de preek bevatte humor en tolerantie, er werd gelachen en de liefde werd vooral gevierd.
    Het was intiem (ik voelde me een voyeur), maar het was duidelijk dat de participanten de wereld wilden laten delen in hun geluk.
    Nu willen de MSM mij daarom wijzen op mijn hypocrisie?
    Ik ben inderdaad een atheïst en vrij radicaal daarin. Ik word echter omringt door mensen voor wie religie erg belangrijk is en ik laat hen daar ook graag in. Als ze de discussie écht aangaan, dan krijgen ze mijn ongezouten mening; dat ik elke aanhanger van een opperwezen in de basis verminderd toerekeningsvatbaar vind en dat ik een streng religieuze opvoeding in de basis kindermishandeling vind. Zelf zal ik die discussie echter nooit starten.
    Dat wil echter nog niet zeggen dat ik de verworvenheden en wijsheden vanuit religies dus niet zou kunnen adopteren in mijn denken. Ik jat uit het katholicisme, boeddhisme, hindoeïsme, etc. Zelfs uit het communisme zijn mooie uitgangspunten te destilleren.

    Ik spuug inmiddels op het dictaat van links.
    Over diversiteit;
    Over feminisme;
    Over globalisme;
    Over identiteit;
    Over Trump, Orban, Italië (nieuw), Brexit, Marx;
    Over alles dat mogelijk kwetsend is voor welke groep dan ook.
    Ik spuug op;
    de godwins;
    de demonisering van nieuwe denkers als Jordan Peterson, Milo Yiannopoulos, Thierry Baudet, Annabel Nanninga, Wierd Duk, etc.

  2. Het gevaar van het “ontmenselijken” van groepen waar je tegen wilt optreden, of het nu criminelen of vluchtelingen zijn, is dat je deze groepen ook werkelijk als dieren gaat behandelen. De historische voorbeelden zijn talrijk. Een verkrachter verricht een walgelijke daad, maar helaas is zijn gedrag wel degelijk menselijk (in de betekenis van “de mens eigen”) en dus behoort ook een verkrachter als mens te worden behandeld.

  3. … en het risico, dat mensen als dieren worden weggezet en dus ook zo behandeld, is bij Trump niet denkbeeldig. Ik hoef slechts te wijzen op zijn liefde voor marteling bij ondervragingen.

Leave a Reply