Amnesty’s ‘mensenrechten’ zijn een politiek instrument en geen standaard

Als dertienjarige schreef ik voor Amnesty International ansichtkaarten naar levenslang onschuldig – of zwaar gestraften, die vastzaten in Zuid-Amerika of Azië, soms in landen waar ik nog nooit van had gehoord. Ik deed dat niet uit eigen beweging, er kwam een mevrouw naar onze school in Den Haag die ons daarmee hielp. Ik kan me nog herinneren dat het neutrale kaarten moesten zijn, met bloemen of landschappen erop, hooguit een molentje in de verte, of een vogel tussen het gras, omdat de landen waar de kaarten heen moesten ‘niet hielden van uitingsvrijheid en je dus voorzichtig moest zijn’. Ik hield mezelf voor dat Nederland toch vooral een plek wás met veel bloemen en prachtige landschappen en schreef dat ik hoopte dat het goed met ze ging, dat ze snel weer vrij zouden komen.

In 2019 zijn mensenrechten (bijvoorbeeld de vrijheid van meningsuiting, recht op een eerlijk proces, zelfontplooiing en bewegingsvrijheid) niet meer zo makkelijk uit te leggen op één ansichtkaartje. Bescherming tegen schendingen van fundamentele vrijheden – uiteraard van een andere omvang dan levenslang voor twintig gram hasj –  moet je in het Westen de laatste jaren vooral verdienen, via een officieel slachtofferkeurmerk dat door speciale hoeders van de moraal wordt verstrekt. Die hoeders werken graag voor riante salarissen bij non-gouvernementele organisaties (NGO’s), zoals Amnesty en Human Rights Watch waar ze zich -net als de overheden die ze zouden moeten controleren- vooral druk maken over xenofobie, islamofobie, en ‘het beeld dat wij hebben van vluchtelingen’. Zo ontstaan er anno 2019 dit soort tweets die een fictieve werkelijkheid vermengen met een harde, tegenstrijdige werkelijkheid. En zo, zoals Hannah Arendt beschreef, “de fictieve wereld van de beweging uitbouwen tot een tastbare, alledaagse werkende werkelijkheid”.

Saoedi-Arabië als voorzitter van de mensenrechtenraad

Die focus, ‘toevalligerwijs’ in combinatie met de rol van hoeder Saoedi-Arabië, die nu voorzitter is in de VN-mensenrechtenraad, is zo absurd dat je niet anders kunt dan concluderen dat mensenrechten als dekmantel gekaapt zijn door landen die ze gretig schenden maar hier bescherming schreeuwen voor behoud van hun ‘individuele identiteit’. Respect voor mensenrechten is niet eens meer een eis om er van te mogen profiteren. Saoedi-Arabië zegt binnen de muren van de VN doodleuk dat de Sharia boven alles gaat en dat het stenigen van kinderen hun zaak is. Het Westerse ongemak daarover – maar meer ook niet – vind je bijvoorbeeld terug in het gebruik van ironie in campagnes. Ironie verraadt in feite ambiguïteit ten aanzien van werkelijke schendingen: steniging, marteling, onthoofding, vanwege geaardheid, een opmerking of een tripje naar de markt zonder mannelijke begeleiding. Dat is mensonwaardig, barbaars onrecht waarnaast elk gevalletje islamofobie eerder een pluizige kitten in een mandje is.

De macht van de hoeders, op grond van deze dubbele moraal, is niet te rijmen met het hele idee van mensenrechten, die een onbemiddelbare standaard zouden moeten zijn. Hoewel NGO’s zeggen ‘ongeacht politieke kleur’ te strijden voor menswaardigheid en de naleving van mensenrechten is de persoonlijke voorkeur voor bepaalde kwetsbare groepen, een stuk groter dan voor andere. Soms is die voorkeur evident, zoals bij de Britse Islamic Human Rights Organisation (IHRO); een giller, want er is no such thing als islamitische mensenrechten. Islamitische staten erkennen geen mensenrechten, en geloofsgemeenschappen daarbuiten ook niet, laat staan dat ze er zich iets van aantrekken of onafhankelijk kunnen optreden ter bestrijding van misstanden. Deze organisatie wil ook helemaal geen bescherming voor ‘de mens’, maar bescherming tegen kritiek op hun ideeën. Ideeën die in islamitische landen inderdaad onaantastbaar zijn, nou juist omdat het daar aan vrijheid van andere ideeën ontbreekt.

Agressie vermomd als activisme

De IHRO is gewoon een one issue organisatie die achter gevallen van ‘islamofobie’ aangaat zodat de ‘irrationele angst voor islam’ een politieke inbedding krijgt (wat al gelukt is) en tot strafvervolging leidt van islamcritici, wat vanwege hun vroegtijdige succes niet eens meer nodig is. Onder druk van de publieke opinie worden islamcritici feitelijk al de mond gesnoerd, of je nou wetenschapper bent of niet. Deze agressie die door moet gaan voor activisme is óók een schending van mensenrechten, want de behandeling en sociale berechting van andersdenkenden is aantoonbaar disproportioneel, willekeurig, unfair, onderdrukkend, en in strijd met artikel 10, 12, 18 en 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

De Verenigde Naties, Amnesty en Human Rights Watch zijn medeplichtig aan deze schending of ten minste ziende blind voor de gevolgen van de bestrijding van ‘islamofobie’, die vooral bestrijding van de vrijheid van meningsuiting is. Er zijn overigens ook goede organisaties, zoals de Human Rights Foundation die wel de nadruk op vrijheid voor een ieder leggen en de standaard hoog houden. Je kan dus beter aan hen doneren.

Goededoelenclubs moreel failliet

Mijn onvrede over dit alles zit hem vooral in de schijn van goedheid die zoveel kapot maakt. Er is namelijk niets mis met one issue organisaties die kritiek op islam gelijk willen stellen aan een psychisch mankement vergelijkbaar met vliegangst of hoogtevrees, want dan is dat maar duidelijk, maar als ze dat mankement willen criminaliseren voor een ‘rechtvaardige wereld’, dan heet dat bedrog.

Veel goede-bedoelingen-organisaties zijn moreel failliet en hebben niks meer met alle mensen, alleen met groepen die hun slachtofferrol tot in de haarvaten van onze instituties uitbuiten. Hoe homogener en ‘saamhoriger’ die groep, zoals Amnesty graag zou zien volgens deze advertentie, hoe beter, want dat legitimeert het morele gelijk van waaruit ze handelen. Iets anders kan het niet zijn want saamhorigheid heeft namelijk helemaal niets met mensenrechten te maken.

Een postzak vol met kaarten zou ik willen sturen aan alle islamofoben, die sociaal vastzitten voor ‘fascisme’ en ‘verdeeldheid zaaien’. En dan niet die ansichtkaarten van die mevrouw op school, maar met foto’s erop van Iggy Pop, of Theo, Pim, Picasso of Prince, Houellebecq, Hitchens, of Ayaan, Lincoln, Rosa Parks, blote dames, blote heren, kerken met kruizen, bomen met ballen, tafels met drank en eten, gitaren en ronde rode lippen. Alles om niet toe te hoeven geven aan het verlies van uitingsvrijheid.

Deze column verscheen eerder in oude vorm op ThePostOnline (4 januari 2017)

7 Reacties

  1. Jan de Wit

    Ik ben het als altijd met je eens, maar mij bekruipt het gevoel dat we een achterhoede gevecht aan het voeren zijn.

    Antwoord
  2. Ronald Dunki

    De islam heeft een lange-termijn-strategie die over generaties heengaat.
    De subversie begint met operatie ‘landjepik’ – daarbij geholpen door Angela Merkel – dan zagen aan de stoelpoten van de westerse cultuur met boerka’s, islamofobie, xenofobie, wat mensen de keel afsnijden of onder de trein gooien om de boel murw te maken en te ontmoedigen en uiteindelijk, als zij op numerieke sterkte zijn, de invoering van de Sharia op democratische wijze (en uiteraard de afschaffing van de democratie).

    Dit alles met de beleefde collaboratie van Lodewijk Asscher, Mr.Sharia Piet Hein Donner en onze kampioen Mark, die Nederland zo’n geweldig land vindt.

    Antwoord
  3. MartinS

    Hier lopen een paar thema’s door elkaar. AI: vrouwen hebben het recht om zelf te kiezen wat ze dragen. Dus vrouwen in het algemeen, niet alleen islamitische vrouwen. Een islamitische vrouw is in de eerste plaats een vrouw. Mannen hoeven een vrouw niet te zeggen hoe zij zich moet kleden. Feministen weten niet wat ze van de islam moeten vinden.

    Antwoord
  4. Fred Vanzanten

    We zijn hard op weg naar de natuurtoestand zoals Hobbes en/of Locke die beschreven, immers de bescherming die men van de overheid mag verlangen, blijft uit. Hierbij valt te denken aan de vele incidenten ex islam en de import van IS onmensen die een rechtvaardige straf noch uitsluiting van de samenleving verkrijgen!! Islam is de sniper/sluipmoordenaar die de vrijheid omlegt met instemming van diegenen die op een later tijdstip op de korrel worden genomen; de nuttige idioten! De oorlog van allen tegen allen zal dan gekenmerkt worden juist door het ontbreken van mensenrechten, simpelweg omdat zoals jij optekent, de islam er geen (h)erkenning in ziet ⛔️

    Antwoord
  5. Janna

    Ik vraag me werkelijk af of Amnesty eens beseft waar ze werkelijk voor staan????? Alles moet maar getolereerd worden tot over onze grenzen heen en het gaat maar door en door. Tot wat????? Dat eens flink de bom barst??? We hoeven hier in dit land niks te tolereren want niemand is de baas over ons zelfs Amnesty niet. Hoe arrogant!!!!!!! Ik maak zelf uit wat ik denk en voel en wat ik tolereer!!!! Laten ze hun mond dichthouden zou beter op z’n plaats zijn.

    Antwoord
  6. tommiehendriks

    Ook ik verstuur graag ansichtkaarten. Als deelnemer aan het project POSTCROSSING vlogen er al meer dan duizend van mijn ansichten de gehele wereld over. En elk jaar gaan er met Kerstmis een stuk of zestig de deur uit.
    De afgelopen Paastijd zond ik er vijf vanuit mijn woonplaats Utrecht naar mijn geliefde in Dordt. Twee van die vijf toonden een toeristische afbeelding van de Notre-Dame van Parijs, eentje de sculptuur van de heilige Agnes uit de Münster Domschat (https://www.nrc.nl/nieuws/2019/03/20/de-kerkschat-uit-de-dom-van-munster-glimt-je-tegemoet-in-utrecht-a3953903#photo=MTYwMzI), een het reliëf van een kruisigingsscène in de kooromgang van de Utrechtse Dom , en een de verrezen Christus die als vermeende tuinman Magdalena ontmoet en een vaandel draagt waarop een groot kruis de aandacht trekt. Dre kaarten kwamen aan, twee niet. Ge moogt raden welke twee.
    Niet alleen heeft de vijfde colonne ons politieapparaat en leger geïnfiltreerd, onze zwembaden, onze leeszalen, onze buurthuizen en zo langzamerhand bij sluitingstijd onze AH-filialen verziekt, ook heeft zij nu zelfs onze posterijen vergiftigd met het schenden van het briefgeheim.
    De met de democratie en mensenrechten onverenigbare islam verdient een totaalverbod.

    Antwoord
  7. Alain Bos

    Je kan goed omschrijven welke mistanden niet vaak worden gezien en wel heel erg relevant zijn. Natuurlijk zijn POV divers maar jij kiest een minst bekende POV en het is best prettig om weer verrast te zijn door het 2e artikel wat ik van je lees. Gelukkig had ik al gedoneerd vandaag anders moest ik weer moeite doen. Als je een maandelijkse donatie wilt, geef mij een teken van leven en niet ‘ja hoor, gezien’ dan zal ik mijzelf niet gaan storen of ik meer van je lees of niet want mijn hartje is een genoteerd plusje en doe ik een huppeltje van plezier 🙂

    Dag Sietske !

    Trouwens, ik kreeg geen melding van nieuwe blogs zoals dit artikel en mijn vinkje werkt dus niet.
    Hoe kan ik of jij ervoor dat ik wel meldingen krijg ?

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *