Door Marijn Poels

Mijn aangeboren temperament komt het dichts in de buurt van wat je politiek gezien ‘links liberaal’ zou noemen. Ik ben creatief, open en breng mijn tijd graag door in chaos. Zo was ik een aantal jaar geleden voor een film in Congo tussen de muggen en rebellen op zoek naar een Rwandese missionaris die vrouwen naailessen gaf. Ik kookte ’s avonds een schildpad die maar niet gaar wilde worden en dacht: wat doe ik hier?! Maar in structuur kun je geen structuur ontdekken, en op slippers kun je best een berg beklimmen ontdekte ik. 

Me: ‘What a time to be alive!’… ‘what a useless waste of time to fight these idiots’. Who doesn’t want a holiday from this bipolar circus that we call ‘modern democracy’? I guess not me. As a Dutch columnist living in Berlin, Germany, I amplify whatever feelings are crawling around from ‘our side’ about our current political climate: loathing and disappointment towards elitists politicians, mob ‘justice’ and intolerant, left wing ideologies (I just heard the highest court in Germany is now mostly ignoring the rule of law to favour minorities over the majority). Also the the frustration about one-sidedness and propaganda in de mainstream media and the lack of confidence things will change under this political roof any time soon.