This recent letter from a concerned citizen was written to German politician and publicist Vera Lengsfeld (1952) and published on her website. Lengsfeld was a prominent civil rights activist (put under Stasi-observations) in former East Germany. More recently she was the initiator of ‘Die Gemeinsame Erklärung 2018’ – the ‘Joint Statement 2018’ – where she and about six dozen other German intellectuals called for law and order at the borders and an open debate without fear about mass-immigration in Germany. It was signed openly by over 165.000 people (from all walks of live) and presented to the government – but quickly framed as ‘far-right’.

Advertisements

Volgens de zeer onafhankelijke buitenlandredactie van de Volkskrant is “Trump nu verder in het nauw gebracht” doordat hij met het betalen van smeergeld aan een porno-ster de “verkiezingen heeft willen beïnvloeden”. Dus niet de Russen, niet door algoritmisch Facebook en niet door afpersing. Nee, door de dirt even buiten de deur te houden tot nader orde (zoals bleek).

Ik ga nu geheel tegen alle sociale conventies in een obligate heldenverering verstoren: de verering van elfsteden-zwemmer Maarten van der Weijden, zoals ik die vanochtend met een koud washandje op mijn voorhoofd terugkeek op de Live-blog van de NOS. Niet om wie hij is, wat hij gepresteerd heeft, of zijn motieven.

Het zou als nieuw, populair bordspel verkocht kunnen worden, de psychologische oorlogsvoering die onze politiek nu is. “Als EU-landen of Nederland de reddingsschepen weigeren, dan zijn deze schepen welkom in de haven van Amsterdam,” betoogt het GroenLinks raadslid van Amsterdam Tirza Fockert donderdag in Trouw. Ze is tevens ook projectcoördinator ‘Taal op Maat’ bij vluchtelingenwerk Haarlemmermeer.

“De Britse conservatieven stellen een onderzoek in naar opmerkingen van partijprominent Boris Johnson. De oud-minister van Buitenlandse Zaken heeft geschreven dat mensen er in een boerka uitzien als ‘brievenbussen’ en ‘bankovervallers’. Dat leidde tot klachten die nu worden onderzocht, bericht Sky News op basis van anonieme bronnen.”

Dit interview verscheen eerder op ThePostOnline op 26 juni 2017.

“Mijn carrière verliep eigenlijk dramatisch”. De Amerikaanse feministe en professor in de Geesteswetenschappen en Mediastudies Camille Paglia (New York, 1947) is de meest onbevreesde en beruchte feministe in de Verenigde Staten. “Een dissidente feministe”, noemt ze zichzelf.

I had a phone conversation in June, 2017 with American academic and social critic Camille Paglia (1947). She has been a professor at the University of the Arts in Philadelphia, Pennsylvania, since 1984. To be clear. I love this woman, I’ve read her work. So this was not set up as a critical interview. But hey, it wasn’t exactly an interview either. She just took off like a rocket, and I was just lucky to be on the ride with her. The interview was first published on ThePostOnline on June 26th, 2017.

De woordvoerder van Donald Trump, de altijd kalme Sarah Sanders, ging hier gisteren in op de ‘vraag’ (eis) van een CNN-journalist, Jim Acosta, die vindt dat het niet teveel gevraagd is dat Sanders zegt wat hij wil horen. ‘Is de pers de vijand van het volk?’ (Trump had dit eerder al ontkend).

“Sie halten die Leute für blöde.” Deze week had ik een ontmoeting met Duitse columnist Henryk Broder. Hij vertelde me dat onze politieke elite doorloopt zonder grond onder de voeten. Deze week las ik ook dat een kwart van de mensen in deelstaat Brandenburg op dit moment AfD zou stemmen.

Er is dus de werkelijkheid van de huidige politieke macht met het daarop afgestemde nieuws (dat een bepaalde stemming creëert of bevestigt) én wat er wel of: ook gebeurt – op de grond.

Even leek het er vorige maand op dat Horst Seehofer geschiedenis zou schrijven door bondskanselier Angela Merkel op de ideologische knieën te krijgen. Het zou hoog tijd zijn om de druk op de migratiediensten, ontevreden burgers en het beeld van ‘alleskunner’ Duitsland te versoepelen. Meer controle op migratie, op ‘het onrecht’ (Seehofer) dat miljoenenmigratie meebrengt. ‘Een pas op de plaats,’ zoals politici dat altijd zo mooi zeggen als het over minder gevoelige zaken gaat. 

Ik zag het in mei met eigen ogen: feestvierende jongeren die in Berlijn de Duitse rechts-‘populistische’ partij AfD gingen ‘wegbassen’: met muziek en feesten overstemmen. Eerst stonden ze achter hekken uitzinnig te schreeuwen naar demonstranten voor de Brandenburger Tor, later toen ik via Tiergarten met mijn fiets aan de hand op weg naar huis ging, dansten ze op muziek die uit allerlei hoeken leek te komen.