De Duits-Macedonische politica, juriste en activiste Zana Ramadani (Skopje, Yugoslavia, 1984) schreef het boek ‘Die verschleierte Gefahr – Die Macht der muslimischen Mütter und der Toleranzwahn der Deutschen‘ (Het gesluierde gevaar – de macht van moslimmoeders en de tolerantiewaanzin van de Duitsers). Ramadani groeide op in een streng islamitisch gezin waar ze weinig vrijheid kende maar ontpopte zich tot een geëngageerde pleitbezorger van vrouwenrechten. Zo onderbrak ze een keer een uitzending van de tv-finale van Germany’s Next Top Model. Maar Ramadani verwierf vooral bekendheid in Duitsland met haar weigering islam te ontzien in haar maatschappij- en religiekritiek. 

Nou, dan doe ik het maar, dan kunnen de redacties van de grote Nederlandse kranten weer op tijd aan de vrijmibo beginnen, aan het eensgezinde gekeuvel met kaasblokjes, voordat ze van het staatspropaganda-infuus afgaan en voldaan en zorgenvrij het weekeind kunnen inwalzen vol met Netflix en linkse vrienden.

‘Post-comedy’ is het nieuwe liefdeskind van het naar mainstream overgeslagen postmodernisme in cultuur en media. Grappen zijn ‘subjectief’, en zolang er geen ‘consensus’ is over ‘wat grappig’ is, is ‘drama’ (emoties, pijnlijke ervaringen, storytelling) vanwege ‘marktwerking’ wenselijker en bovendien makkelijker over een groot publiek – dat niet gekwetst mag worden – uit te storten.

This recent letter from a concerned citizen was written to German politician and publicist Vera Lengsfeld (1952) and published on her website. Lengsfeld was a prominent civil rights activist (put under Stasi-observations) in former East Germany. More recently she was the initiator of ‘Die Gemeinsame Erklärung 2018’ – the ‘Joint Statement 2018’ – where she and about six dozen other German intellectuals called for law and order at the borders and an open debate without fear about mass-immigration in Germany. It was signed openly by over 165.000 people (from all walks of live) and presented to the government – but quickly framed as ‘far-right’.

Volgens de zeer onafhankelijke buitenlandredactie van de Volkskrant is “Trump nu verder in het nauw gebracht” doordat hij met het betalen van smeergeld aan een porno-ster de “verkiezingen heeft willen beïnvloeden”. Dus niet de Russen, niet door algoritmisch Facebook en niet door afpersing. Nee, door de dirt even buiten de deur te houden tot nader orde (zoals bleek).

Ik ga nu geheel tegen alle sociale conventies in een obligate heldenverering verstoren: de verering van elfsteden-zwemmer Maarten van der Weijden, zoals ik die vanochtend met een koud washandje op mijn voorhoofd terugkeek op de Live-blog van de NOS. Niet om wie hij is, wat hij gepresteerd heeft, of zijn motieven.

Het zou als nieuw, populair bordspel verkocht kunnen worden, de psychologische oorlogsvoering die onze politiek nu is. “Als EU-landen of Nederland de reddingsschepen weigeren, dan zijn deze schepen welkom in de haven van Amsterdam,” betoogt het GroenLinks raadslid van Amsterdam Tirza Fockert donderdag in Trouw. Ze is tevens ook projectcoördinator ‘Taal op Maat’ bij vluchtelingenwerk Haarlemmermeer.

“De Britse conservatieven stellen een onderzoek in naar opmerkingen van partijprominent Boris Johnson. De oud-minister van Buitenlandse Zaken heeft geschreven dat mensen er in een boerka uitzien als ‘brievenbussen’ en ‘bankovervallers’. Dat leidde tot klachten die nu worden onderzocht, bericht Sky News op basis van anonieme bronnen.”