Hoe subversiever de retoriek van GroenLinks, hoe beter de tegenstander de geboorte van de waanzin in de werkelijkheid begeleidt

Het zou als nieuw, populair bordspel verkocht kunnen worden, de psychologische oorlogsvoering die onze politiek nu is. “Als EU-landen of Nederland de reddingsschepen weigeren, dan zijn deze schepen welkom in de haven van Amsterdam,” betoogt het GroenLinks raadslid van Amsterdam Tirza Fockert donderdag in Trouw. Ze is tevens ook projectcoördinator ‘Taal op Maat’ bij vluchtelingenwerk Haarlemmermeer.

Dat laatste verklapt een belang, maar daarvan word ik al niet meer warm of koud. Dat mensen leven van vluchtelingenwerk zoals bakkers broodjes bakken is wrang maar tot daar aan toe. Dit economische belang verklaart immers nog niet het rigoreuze van dit voorstel dat er de facto op neerkomt dat ‘iedereen in de wereld die de moeite neemt te vluchten’ naar Amsterdam mag komen omdat dat ‘humanitair’ is. Het gestrooi met woorden als ‘mensenrechten’ en ‘recht op leven’ is zo disproportioneel en uit balans dat het a-politiek is. “Waanzin”, klonk het dan ook op twitter.

Dit is meer dan gewoon een slecht, “waanzinnig” plan. Voorbij geld en deugen zijn de belangen van Fockert en co. helemaal niet gelegen in het behalen van een politiek resultaat – als in de uitwerking van een ideaal binnen de bestaande ruimte. Ten eerste omdat daar geen bewijs voor is. Afgezien van kruimels is linkse politiek er niet op uit om minderheden te emanciperen, arbeiders te mobiliseren of de wereld te helpen. Integendeel. Kijk om je heen. Vluchtelingen hoeven niets te doen, zwerven illegaal rond of krijgen alles cadeau, ver buiten het zicht van de links-mens die met liefde verhuist naar hockey-enclaves en zich verschanst in homogene vriendenkringen.

‘De zwakkeren’ zijn pionnen in het bedrijven van politiek als zero-sum game. Als iedereen verliest is dat ook winst. GroenLinks en aanverwanten willen helemaal niet dat dingen beter gaan, ze willen geen progressie. Dat herinnert ze aan hun eigen geestelijk stilleven. In de ogen van de links-mens, in de kunst die ze maken, in de propaganda die ze verkopen, zie ik wantrouwen voor verandering en verbetering, voor het leven als bron van mogelijkheden en goedheid. Goed lijken is hun enige ambitie, en van hun goede bedoelingen, ja daar moet de wereld een reflectie van zijn. In deze politieke oorlog – die puur psychologisch is – is de enige progressie die ze willen, die van het hardnekkige, dwingende geloof erin. Roeien zonder einddoel, gewoon roeien, doen alsof!

En daar is iedereen voor nodig. ‘Het aanmeren van boten’-gepsalm is dan ook geen politiek, maar een afhankelijkheid van die ruimte, van het concept ruimte, om de mens die nergens in gelooft en nergens om geeft behalve het in stand houden van een vals zelf – te kunnen huisvesten, te kunnen witwassen tot ‘politiek dier’, tot ‘activist’ en ‘idealist’. Dat werk doen ze niet eens zelf, want politici en opiniemakers die met engelengeduld, goed vertrouwen en respect voor de politieke spelregels denken dat het om naïviteit gaat, of een ‘extreem maar respectabel’ standpunt, zijn de gastheren van dit geestelijke virus.

Alles rechts van dit ‘links’ probeert op het niveau van feiten, logica of gezond verstand in te gaan op de waanzin. Dit gebeurt constant in de media. Zo worden anti-vaccin gekkies onderdeel van het debat, zo wordt salafisme en sharia onderdeel van het debat en zo worden dus open grenzen schreeuwers onderdeel van het debat, tot ook het laatste restje beschaving schipbreuk lijdt. En let maar eens op, hoe ridiculer de voorstellen, hoe subversiever de retoriek van links, hoe beter en sneller de tegenstander de geboorte van de waanzin in de werkelijkheid begeleidt, want hij zal er ‘sense‘ van proberen te maken, het tegen het daglicht houden. Daar rekent de GroenLinks-mens op.

Linkse politiek is in de eerste plaats het werk van hun tegenstanders, niet henzelf. Regressief, ‘waanzinnig’ links, heeft zelf helemaal geen ideeën, geen belangen en geen politieke wil om iets te bereiken (in de positieve zin van het woord).

Een blik achter de schermen vertelt ons genoeg. Volgens Fockert werken steden als Barcelona, Madrid, Grenoble en Lissabon al ‘op eigen houtje’ aan een humanere vluchtelingenopvang. Ze verenigen zich in het netwerk ‘Fearless Cities’. ‘Fearless Cities’ is een wereldwijde beweging – gesteund door de Open Society Foundation van George Soros – dat als doel het “radicaliseren van de democratie, het feminiseren van de politiek en het opstaan tegen extreem-rechts (‘the far right‘)” heeft. The far right is zoals we allemaal weten ‘alles rechts van Mao’ dus ‘de politiek’ waar Groenlinks zich achter schaart is die van de minachting voor elke tegenstander, het ontwrichten van de democratie door radicalisering met als doel uitsluitend zelfbehoud.

Nou ja, in hun hoofd dan. Dat waarmee ze de dag doorkomen.

Author. Academic. Mother of boys. Thought junkie, creating free speech, connecting. To keep the fire going please donate to this platform! (see: page ‘contact/donate’ above or: https://www.patreon.com/sietskebergsma)

Advertisements